---
title: "Masakra na placu Tian'anmen (1989) - krwawe stłumienie protestów"
url: 'https://c-pi.org/blog/masakra-na-placu-tiananmen-stlumienie-protestow'
markdown: 'https://c-pi.org/blog/masakra-na-placu-tiananmen-stlumienie-protestow.md'
date: '2026-08-04'
description: 'Protesty na Placu Tiananmen w 1989 roku były masowym zrywem studentów i robotników domagających się reform politycznych i walki z korupcją.'
taxonomy:
  category:
    - blog
  tag:
    - 'Masakra na Placu Tiananmen'
    - Chiny
    - protesty
    - Pekin
    - 'Incydent 4 Czerwca'
    - 'historia współczesna'
    - 'Deng Xiaoping'
    - 'Hu Yaobang'
    - 'Zhao Ziyang'
---

![Pomnik ku czci ofiar masakry na placu Tian&#039;anmen znajdujący się we Wrocławiu.](https://c-pi.org/images/8/6/8/4/6/86846a79cd35a3c369c968da66fae44c4ad37587-masakra-na-placu-tiananmen-stlumienie-protestow-1-1015.webp)  Pomnik ku czci ofiar masakry na placu Tian'anmen znajdujący się we Wrocławiu. Fot. Masur, Public domain / Wikimedia Commons 

 XX wiek · 1989 r. · Chiny  
# [Masakra na placu Tian'anmen (1989) - krwawe stłumienie protestów](https://c-pi.org/blog/masakra-na-placu-tiananmen-stlumienie-protestow)

Protesty na Placu Tiananmen w 1989 roku były masowym zrywem studentów i robotników domagających się reform politycznych i walki z korupcją.

   4 sierpnia 2026  (akt. 15.11.2026)Tekst: [AI, sprawdzony automatycznie](https://c-pi.org/o-stronie#metodologia)12 min czytania[Jak sprawdzamy fakty](https://c-pi.org/jak-weryfikujemy-tresci)

W skrócie

- Rząd chiński brutalnie stłumił protesty, używając wojska, co doprowadziło do masakry i śmierci wielu osób.
- Wydarzenia te, znane na świecie jako Masakra na Placu Tiananmen, są w Chinach określane jako Incydent 4 Czerwca i objęte są ścisłą cenzurą.
- Stłumienie protestów miało dalekosiężne konsekwencje dla chińskiego społeczeństwa, polityki wewnętrznej i relacji międzynarodowych Chin.

Wiosną 1989 roku serce Pekinu, Plac Tiananmen, stało się sceną jednego z najbardziej dramatycznych zrywów społecznych w historii współczesnych Chin. Studenci, robotnicy i mieszkańcy miast wyszli na ulice, domagając się reform i sprawiedliwości, w nadziei na otwarcie nowego rozdziału w historii kraju. Jednak zamiast dialogu i zmian, ich pokojowe protesty spotkały się z brutalną siłą państwa, prowadząc do krwawej masakry, która na zawsze odcisnęła piętno na chińskim społeczeństwie i relacjach Chin ze światem.

Karta wydarzeniadane: Wikidata i źródła artykułu

Data04.06.1989

Miejsceplac Niebiańskiego Spokoju (Chińska Republika Ludowa)

Zabiciok. 10 454

CzęśćZimna wojna

## Kluczowe fakty

- **Kiedy?** Protesty trwały od **15 kwietnia do 4 czerwca 1989 roku**.
- **Gdzie?** Głównie na **Placu Tiananmen w Pekinie**, ale rozprzestrzeniły się na około **400 miast** w całych Chinach.
- **Kto (główne strony/postacie)?**
    - **Protestujący:** Studenci, robotnicy i mieszkańcy miast, domagający się reform politycznych, walki z korupcją i poprawy warunków ekonomicznych.
    - **Władze chińskie:** Komunistyczna Partia Chin (KPCh) i Rada Państwa, z **Dengiem Xiaopingiem** jako faktycznym przywódcą, oraz wojsko chińskie.
    - **Kluczowe postacie:** **Hu Yaobang** (zmarły proreformatorski sekretarz generalny KPCh, którego śmierć zapoczątkowała protesty), **Zhao Ziyang** (ówczesny sekretarz generalny KPCh, sympatyzujący z protestującymi, później usunięty ze stanowiska).
- **Wynik?** Brutalne stłumienie protestów przez wojsko, masowe aresztowania, wstrzymanie reform politycznych i zaostrzenie cenzury. Kraje zachodnie nałożyły na Chiny embargo na broń.

NajważniejszeProtesty na Placu Tiananmen trwały od 15 kwietnia do 4 czerwca 1989 roku, a zapoczątkowała je śmierć proreformatorskiego sekretarza generalnego KPCh, Hu Yaobanga.

## Incydent 4 Czerwca: Tło i geneza tragedii

Wydarzenia z 1989 roku w Chinach, które na Zachodzie są powszechnie znane jako **Masakra na Placu Tiananmen**, w samej Chińskiej Republice Ludowej określane są jako **Incydent 4 Czerwca** (六四事件). Rząd chiński używa także bardziej eufemistycznych terminów, takich jak „zawirowania polityczne między wiosną a latem 1989 roku” (1989年春夏之交的政治风波) czy „burza 1989”. Poza Chinami kontynentalnymi i w kręgach krytycznych wobec stłumienia protestów, często mówi się o „Masakrze 4 Czerwca” lub „Stłumieniu 4 Czerwca”. Aby ominąć cenzurę internetową, pojawiły się alternatywne nazwy, takie jak „35 maja”, „VIIV” czy „8964”.

Protesty, które trwały od **15 kwietnia do 4 czerwca 1989 roku** w Pekinie, miały swoje korzenie w złożonej sytuacji politycznej, społecznej i gospodarczej Chin po śmierci Mao Zedonga w 1976 roku i zakończeniu [Rewolucji Kulturalnej](https://c-pi.org/blog/wielka-rewolucja-kulturalna-chiny-spoleczne). Kraj, wyniszczony dekadami ideologicznych czystek i spowolnienia gospodarczego, stanął w obliczu pilnej potrzeby reform.

Impulsem do wybuchu niezadowolenia była **śmierć Hu Yaobanga** w kwietniu 1989 roku. Był on byłym proreformatorskim sekretarzem generalnym Komunistycznej Partii Chin, cieszącym się szacunkiem wśród intelektualistów i studentów. Jego odejście stało się katalizatorem dla wyrażenia długo tłumionych frustracji i nadziei na zmiany.

Wydarzenia te wpisywały się również w szerszy kontekst **Zimnej Wojny**, która trwała od 1947 do 1991 roku. W tym okresie, charakteryzującym się globalnym napięciem i rywalizacją ideologiczną między blokiem wschodnim a zachodnim, Chiny, choć formalnie komunistyczne, przechodziły własną transformację, która budziła zarówno nadzieje na demokratyzację, jak i obawy przed utratą kontroli przez partię.

## Chiny u progu zmian: Napięcia społeczne i polityczne

Po śmierci Mao Zedonga, **Deng Xiaoping** zainicjował politykę **Boluan Fanzheng** („przywracania porządku z chaosu”) oraz program reform gospodarczych i otwarcia na świat. Celem było odejście od ideologicznej czystości na rzecz dobrobytu materialnego. Deng promował swoich sojuszników, takich jak **Zhao Ziyang** (premier) i **Hu Yaobang** (sekretarz generalny KPCh), aby realizować agendę reform.

Jednak te reformy, choć przyniosły szybki rozwój gospodarczy, stworzyły również nowe napięcia i problemy społeczne:

- **Inflacja:** Decyzja o przejściu na system cen rynkowych w 1988 roku wywołała fale wypłat gotówki, zakupów i gromadzenia towarów, co doprowadziło do gwałtownego wzrostu inflacji. Oficjalne wskaźniki podawały, że indeks cen konsumpcyjnych w Pekinie wzrósł o 30% między 1987 a 1988 rokiem, budząc panikę wśród pracowników.
- **Korupcja i nepotyzm:** Reformy Denga, mające na celu zmniejszenie roli państwa w gospodarce, doprowadziły do obaw o korupcję i nepotyzm wśród elit partyjnych biurokratów. Wprowadzenie dwutorowego systemu cen (niektóre ceny stałe, inne zmienne) umożliwiło osobom z koneksjami kupowanie towarów po niskich cenach i sprzedawanie ich po cenach rynkowych, co generowało ogromne zyski i pogłębiało społeczne niezadowolenie. Wielu intelektualistów wierzyło, że tylko reformy demokratyczne i praworządność mogą uzdrowić kraj.
- **Demontaż „żelaznej miski ryżu”:** Deng uważał, że system „żelaznej miski ryżu” (dożywotnie zatrudnienie w przedsiębiorstwach państwowych z gwarancją świadczeń socjalnych) jest zbyt kosztowny. Jego reformy osłabiły te gwarancje, co zagroziło dużej części populacji i wywołało strach przed zwolnieniami (tzw. *xiagang*), oznaczającymi utratę bezpieczeństwa zatrudnienia, opieki medycznej i dotowanego mieszkania.
- **Ograniczone możliwości dla absolwentów:** Mimo otwierania nowych uniwersytetów, system edukacji nie produkował wystarczającej liczby absolwentów, aby sprostać zwiększonemu zapotrzebowaniu w rolnictwie, przemyśle lekkim, usługach i inwestycjach zagranicznych. Rynek pracy był szczególnie ograniczony dla studentów nauk społecznych i humanistycznych. Prywatne firmy nie musiały już przyjmować studentów przydzielonych przez państwo, a wiele dobrze płatnych miejsc pracy oferowano na podstawie nepotyzmu i faworyzowania. W obliczu ponurego rynku pracy i ograniczonych szans na wyjazd za granicę, intelektualiści i studenci mieli większe zainteresowanie kwestiami politycznymi.
- **Kryzys legitymizacji ideologii socjalistycznej:** Stopniowe przyjmowanie praktyk kapitalistycznych przez partię, przy jednoczesnym utrzymywaniu nominalnie socjalistycznej ideologii, doprowadziło do kryzysu legitymizacji. Prywatna przedsiębiorczość rodziła spekulantów, którzy wykorzystywali luźne regulacje i często obnosili się ze swoim bogactwem, co budziło powszechne niezadowolenie z niesprawiedliwego podziału bogactwa. Ruch Nowego Oświecenia, prowadzony przez intelektualistów, promował liberalne filozofie i wartości, takie jak demokracja, humanizm i wolność słowa, które kwestionowały ideologię socjalistyczną.

Wszystkie te czynniki stworzyły atmosferę powszechnego niezadowolenia i oczekiwania na zmiany, które ostatecznie eksplodowały w kwietniu 1989 roku.

## Od żądań do masowego zrywu: Przebieg demonstracji

Protesty rozpoczęły się 15 kwietnia 1989 roku, po śmierci **Hu Yaobanga**. Początkowo były to niewielkie, spontaniczne zgromadzenia studentów na Placu Tiananmen, mające charakter upamiętniający. Szybko jednak przerodziły się w masowe manifestacje, do których dołączali kolejni studenci, a także robotnicy i mieszkańcy Pekinu. Zaczęto coraz głośniej poruszać tematy polityczne i ekonomiczne, formułując postulaty do władz.

Główne żądania protestujących obejmowały:

- **Demokratyzację** i większą odpowiedzialność polityczną.
- **Wolność prasy i wolność słowa**.
- **Konstytucyjne gwarancje**.
- Walkę z **korupcją i nepotyzmem** w szeregach Komunistycznej Partii Chin.
- Przywrócenie miejsc pracy związanych z **„żelazną miską ryżu”** oraz dostosowanie polityki ekonomicznej.

Protesty robotników koncentrowały się głównie na kwestiach ekonomicznych, zwłaszcza inflacji i reformach gospodarczych Denga Xiaopinga, które osłabiły gwarancje z ery Mao. Obie grupy zjednoczyły się wokół żądań antykorupcyjnych, dostosowania polityki gospodarczej i ochrony zabezpieczeń społecznych.

W miarę rozwoju protestów, władze chińskie stosowały zarówno ugodowe, jak i twarde taktyki, co ujawniło głębokie podziały w kierownictwie partii. W maju protesty przybrały formę **strajku głodowego studentów**, co zmobilizowało poparcie dla demonstrantów w całym kraju. Ruch rozprzestrzenił się na około **400 miast** w Chinach, a na Placu Tiananmen zgromadziło się w szczytowym momencie, **17 maja**, około **miliona ludzi**.

Sytuacja stała się jeszcze bardziej napięta, gdy protesty zbiegły się z wizytą Michaiła Gorbaczowa w Pekinie w dniach 15-18 maja, co zwróciło uwagę międzynarodowych mediów na wydarzenia na placu. Mimo prób dialogu, w tym spotkania sekretarza generalnego KPCh Zhao Ziyanga z protestującymi 19 maja, studenci odmówili zaprzestania demonstracji.

W obliczu narastającego impasu, **20 maja Rada Państwa ogłosiła stan wojenny** w Pekinie. Do miasta zmobilizowano nawet **300 000 żołnierzy**, jednak początkowo zostali oni zatrzymani przez masowy, pokojowy opór protestujących i ludności cywilnej Pekinu. Po kilku tygodniach konfrontacji i impasu między wojskiem a demonstrantami, **1 czerwca kierownictwo KPCh podjęło decyzję o oczyszczeniu placu siłą**.

## Masakra poza Placem i spór o liczbę ofiar: Czego nie mówi popularna historia

Termin „Masakra na Placu Tiananmen” jest powszechnie używany na świecie, jednak może wprowadzać w błąd. Wbrew popularnemu przekonaniu, **większość przemocy i zabójstw w Pekinie nie miała miejsca na samym Placu Tiananmen**, lecz poza nim, głównie na zachodnich przedmieściach Pekinu, wzdłuż **Alei Chang'an**, zwłaszcza w okolicach **Muxidi**. Termin ten może również sugerować, że demonstracje miały miejsce tylko w Pekinie, podczas gdy w rzeczywistości wystąpiły w wielu miastach w całych Chinach.

Wczesnym rankiem **4 czerwca** wojska chińskie wkroczyły do centralnych części Pekinu, angażując się w krwawe starcia z demonstrantami próbującymi je zablokować. Użyto czołgów i ognia z broni maszynowej. Informacje ujawnione w 2011 roku przez WikiLeaks wskazują, że szturm wojska z użyciem ostrej amunicji nastąpił około godziny 22:30 przy moście Muxidi. Tłum zgromadzony tam próbował uciekać w stronę Placu Tiananmen, ale został zatrzymany przez barykady.

**Liczba zabitych w masakrze na placu Tiananmen jest przedmiotem sporu i różni się w zależności od źródła.** Oficjalne dane rządu chińskiego mówiły o 241 zabitych, w tym żołnierzach. Według niepotwierdzonych doniesień Chiński Czerwony Krzyż szacował liczbę ofiar na 2600, choć organizacja ta później temu zaprzeczyła. Jednak według depeszy brytyjskiego ambasadora Alana Donalda z 5 czerwca 1989 roku, cytującej członka chińskiej Rady Państwa, podczas masakry zginęło **co najmniej 10 000 cywilów**. Depesza ta, odtajniona w 2017 roku, zawierała również wstrząsające szczegóły: żołnierze mieli dobijać rannych i przejeżdżać po studentach czołgami, aby „zrobić z nich ciasto”, a szczątki były zabierane przez buldożery, spalane i wyrzucane do kanalizacji. Chociaż pierwotna publikacja tej depeszy w Hongkongu została szybko zmieniona, usuwając najbardziej drastyczne szczegóły i nazwisko informatora, fakt istnienia tak wysokiego szacunku ze strony wiarygodnego źródła wskazuje na skalę tragedii, która była znacznie większa niż oficjalnie podawano.

**5 czerwca**, po oczyszczeniu placu przez siły wojskowe, świat obiegło ikoniczne zdjęcie przedstawiające niezidentyfikowaną osobę, nazwaną później **„Tank Manem”**, która na krótko stanęła przed kolumną czołgów, tymczasowo blokując ich ruch. To zdjęcie stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych obrazów XX wieku i symbolem oporu, choć w Chinach jest ono ściśle cenzurowane.

## Krwawy finał i jego długotrwałe konsekwencje

Stłumienie protestów na Placu Tiananmen miało natychmiastowe i długoterminowe konsekwencje zarówno dla Chin, jak i dla ich relacji międzynarodowych.

**Natychmiastowe konsekwencje:**

- **Międzynarodowe potępienie i sankcje:** Kraje zachodnie, w tym Stany Zjednoczone i Unia Europejska, nałożyły na Chiny embargo na broń, które w dużej mierze obowiązuje do dziś. Różne zachodnie media określiły stłumienie protestów jako masakrę, co wpłynęło na wizerunek Chin na arenie międzynarodowej.
- **Wewnętrzne represje:** Rząd chiński stłumił inne protesty w Chinach, przeprowadził masowe aresztowania uczestników, co zapoczątkowało operację **Yellowbird** (tajną operację, która pomogła wielu dysydentom uciec z Chin). Ściśle kontrolowano relacje z wydarzeń w krajowej i zagranicznej prasie, a urzędnicy uznani za sympatyzujących z protestami zostali zdegradowani lub usunięci ze stanowisk.
- **Wzmocnienie aparatu kontroli:** Rząd zainwestował w tworzenie bardziej skutecznych jednostek policji do kontroli zamieszek, co miało zapobiec podobnym wydarzeniom w przyszłości.
- **Wstrzymanie reform politycznych:** Stłumienie protestów doprowadziło do wstrzymania reform politycznych, które rozpoczęły się w 1986 roku, oraz spowolnienia liberalizujących polityk z lat 80. Ruch Nowego Oświecenia, promujący liberalne idee, również został zahamowany.

**Długoterminowe konsekwencje:**

- **Ograniczenie liberalizacji politycznej:** W dłuższej perspektywie liberalizacja polityczna została ograniczona, a granice dla ekspresji politycznej w Chinach zostały wyznaczone w sposób, który trwa do dziś. Wydarzenia te pozostają jednym z najbardziej wrażliwych i najszerzej cenzurowanych tematów w Chinach.
- **Przyspieszenie reform gospodarczych:** Paradoksalnie, po początkowym spowolnieniu, reformy gospodarcze zorientowane na rynek były kontynuowane i przyspieszone po 1992 roku, pod silnym kierownictwem państwa pod wodzą Denga Xiaopinga. Partia uznała, że stabilność gospodarcza jest kluczem do utrzymania władzy i legitymizacji.
- **Kryzys legitymizacji partii:** Mimo sukcesów gospodarczych, masakra pogłębiła kryzys legitymizacji Komunistycznej Partii Chin, która musiała polegać na sile i cenzurze, aby utrzymać kontrolę nad narracją historyczną i zapobiec dalszym protestom.

## Oś czasu

- **15 kwietnia 1989:** Śmierć Hu Yaobanga, byłego proreformatorskiego sekretarza generalnego KPCh, zapoczątkowuje spontaniczne zgromadzenia studentów.
- **17 kwietnia 1989:** Pierwsze większe manifestacje na Placu Tiananmen.
- **Maj 1989:** Protesty przybierają formę strajku głodowego, zyskują masowe poparcie społeczne i rozprzestrzeniają się na około 400 miast w Chinach.
- **17 maja 1989:** Około miliona ludzi zgromadziło się na Placu Tiananmen.
- **15-18 maja 1989:** Wizyta Michaiła Gorbaczowa w Pekinie, która zwraca międzynarodową uwagę na protesty.
- **19 maja 1989:** Sekretarz generalny KPCh Zhao Ziyang spotyka się z protestującymi, ale nie udaje mu się przekonać ich do zaprzestania demonstracji.
- **20 maja 1989:** Rada Państwa ogłasza stan wojenny w Pekinie i mobilizuje wojsko.
- **1 czerwca 1989:** Kierownictwo KPCh podejmuje decyzję o siłowym oczyszczeniu placu.
- **4 czerwca 1989 (wczesny ranek):** Wojska chińskie wkraczają do Pekinu, dochodzi do krwawych starć z demonstrantami, głównie wzdłuż Alei Chang'an.
- **5 czerwca 1989:** Pojawia się zdjęcie „Tank Mana”, który staje przed kolumną czołgów.

## Najczęściej zadawane pytania

- **Dlaczego doszło do protestów na Placu Tiananmen?**Protesty były wynikiem narastającego niezadowolenia społecznego i politycznego w Chinach, spowodowanego inflacją, korupcją, demontażem gwarancji socjalnych („żelazna miska ryżu”), ograniczonymi możliwościami zatrudnienia dla absolwentów oraz kryzysem legitymizacji ideologii socjalistycznej partii. Bezpośrednią iskrą była śmierć proreformatorskiego sekretarza generalnego Hu Yaobanga.
- **Czy cała przemoc miała miejsce na samym Placu Tiananmen?**Nie, wbrew powszechnemu przekonaniu, większość zabójstw i krwawych starć miała miejsce poza samym placem, głównie na zachodnich przedmieściach Pekinu, wzdłuż Alei Chang'an, zwłaszcza w okolicach Muxidi. Termin „Masakra na Placu Tiananmen” jest często używany, ale może być mylący.
- **Ile osób zginęło podczas stłumienia protestów?**Liczba ofiar jest przedmiotem sporu. Oficjalne dane chińskie mówiły o 241 zabitych. Chiński Czerwony Krzyż szacował liczbę na 2600. Jednak według depeszy brytyjskiego ambasadora z 1989 roku, cytującej członka chińskiej Rady Państwa, zginęło co najmniej 10 000 cywilów.
- **Jakie były główne żądania protestujących?**Studenci i robotnicy domagali się reform politycznych, w tym demokratyzacji, wolności prasy i słowa, większej odpowiedzialności politycznej, konstytucyjnych gwarancji, a także walki z korupcją i poprawy warunków ekonomicznych, takich jak powstrzymanie inflacji i ochrona gwarancji socjalnych.
- **Jakie były długoterminowe konsekwencje tych wydarzeń dla Chin?**Stłumienie protestów doprowadziło do zahamowania reform politycznych i zaostrzenia kontroli nad ekspresją polityczną, co trwa do dziś. Jednocześnie, po początkowym spowolnieniu, reformy gospodarcze zorientowane na rynek zostały przyspieszone, a partia skupiła się na rozwoju ekonomicznym jako kluczu do utrzymania stabilności i władzy.

## Podsumowanie

Masakra na Placu Tiananmen, znana w Chinach jako Incydent 4 Czerwca, była tragicznym punktem zwrotnym w historii współczesnych Chin. Pokojowe protesty, napędzane pragnieniem demokracji, wolności i sprawiedliwości społecznej, zostały brutalnie stłumione przez wojsko, co ujawniło bezwzględność chińskiego reżimu w obronie swojej władzy. Wydarzenia te nie tylko pochłonęły tysiące ofiar i wstrząsnęły światem, ale także nałożyły trwałe ograniczenia na ekspresję polityczną w Chinach, które pozostają jednym z najbardziej cenzurowanych tematów. Jednocześnie, paradoksalnie, utorowały drogę do przyspieszenia reform gospodarczych, które miały zapewnić partii legitymizację poprzez wzrost dobrobytu, kosztem liberalizacji politycznej. Masakra na Placu Tiananmen pozostaje bolesnym przypomnieniem o cenie, jaką płaci się za wolność w autorytarnych systemach, oraz o trwałym wpływie, jaki wydarzenia te wywarły na kształtowanie się współczesnych Chin.

## Sprawdź się

Krótki test wiedzy z tego artykułu - kliknij odpowiedź, którą uważasz za poprawną.

1\. Jaka była główna przyczyna wybuchu protestów na Placu Tiananmen w 1989 roku?

2\. Jak długo trwały protesty na Placu Tiananmen w 1989 roku?

3\. Jakie określenie jest używane w Chińskiej Republice Ludowej na wydarzenia z 1989 roku na Placu Tiananmen?

4\. Kto był faktycznym przywódcą władz chińskich podczas protestów na Placu Tiananmen?

Bibliografia- [*Protesty na placu Niebiańskiego Spokoju w 1989*](https://pl.wikipedia.org/wiki/Protesty_na_placu_Niebia%C5%84skiego_Spokoju_w_1989), Wikipedia (wersja polska).
- [*1989 Tiananmen Square protests and massacre*](https://en.wikipedia.org/wiki/1989_Tiananmen_Square_protests_and_massacre), Wikipedia (wersja angielska).
- Lin, *The Transformation of Chinese Socialism*, 2006.
- Nathan, *The Tiananmen Papers*, 2002.
- Heilmann, *Red Swan: How Unorthodox Policy-Making Facilitated China's Rise*, 2018.
- Li, *Reinventing Modern China: Imagination and Authenticity in Chinese Historical Writing*, 2012.
- Lo, *Deng Xiaoping's Ideas on Law: China on the Threshold of a Legal Order*, 1992.
- Ng-Quinn, *Deng Xiaoping's Political Reform and Political Order*, 1982.

   [Chiny](https://c-pi.org/blog/tag:Chiny#body-wrapper) [Deng Xiaoping](https://c-pi.org/blog/tag:Deng%20Xiaoping#body-wrapper)  Ostatnia aktualizacja: 15.11.2026 · [Zgłoś sprostowanie](mailto:kontakt@c-pi.org?subject=Sprostowanie%3A%20Masakra%20na%20placu%20Tian%27anmen%20%281989%29%20-%20krwawe%20st%C5%82umienie%20protest%C3%B3w) · [Jak weryfikujemy treści](https://c-pi.org/jak-weryfikujemy-tresci) ·  

## Inne wydarzenia: Zimna wojna

- [Kryzys kubański - świat na krawędzi wojny nuklearnej](https://c-pi.org/blog/kryzys-kubanski-swiat-na-krawedzi-wojny-nuklearnej) (1962)
- [Rewolucja węgierska 1956 - opór przeciw ZSRR](https://c-pi.org/blog/rewolucja-wegierska-1956-opor-przeciw-zsrr) (1956)

 Udostępnij: [Facebook](https://www.facebook.com/sharer/sharer.php?u=https%3A%2F%2Fc-pi.org%2Fblog%2Fmasakra-na-placu-tiananmen-stlumienie-protestow) [X](https://twitter.com/intent/tweet?url=https%3A%2F%2Fc-pi.org%2Fblog%2Fmasakra-na-placu-tiananmen-stlumienie-protestow&text=Masakra%20na%20placu%20Tian%27anmen%20%281989%29%20-%20krwawe%20st%C5%82umienie%20protest%C3%B3w)  

 Więcej z: [XX wiek](https://c-pi.org/os-czasu#xx-wiek) [Historia powszechna](https://c-pi.org/tematy#historia-powszechna) [Chiny](https://c-pi.org/mapa#masakra-na-placu-tiananmen-stlumienie-protestow "Pokaż na mapie")

---

## Navigation

- Parent: [Blog](https://c-pi.org/blog.md)
- Previous: [Reformy edukacyjne Marii Teresy - Austria](https://c-pi.org/blog/reformy-edukacyjne-marii-teresy-oswiecenie-w-austrii.md)
- Next: [Koronacja Ludwika XIV - symbol absolutyzmu](https://c-pi.org/blog/koronacja-ludwika-xiv-symbol-absolutyzmu.md)
