Upadek Rzeczypospolitej

Konfederacja barska została zawiązana 29 lutego 1768 roku i trwała do 1772 roku.

Prawa kardynalne zostały uchwalone w latach 1767-1768 przez Sejm Repninowski w Warszawie. Ich gwarancja przez Prusy i Austrię nastąpiła w 1775 roku. Były anulowane przez Konstytucję 3 Maja w 1791, lecz przywrócone w 1792 i obowiązywały do III rozbioru Polski w

Podpisanie traktatów rozbiorowych nastąpiło 5 sierpnia 1772 roku w Petersburgu. Ratyfikacja przez Sejm Rozbiorowy miała miejsce 30 września 1773 roku.

Zabór austriacki trwał od 1772 roku ([pierwszy rozbiór Polski](/blog/traktat-rozbiorowy-polski-1772-kulisy-pierwszego-rozbioru)) do 1918 roku (odzyskanie niepodległości przez Polskę). W 1795 roku Austria uczestniczyła w trzecim rozbiórze, a w 1846 roku włączył

Rozbiory Polski miały miejsce w latach 1772, 1793 i 1795. Polityka rusyfikacji nasiliła się szczególnie po powstaniach narodowych: listopadowym (1830-1831) i styczniowym (1863-1864), trwając aż do odzyskania niepodległości przez Polskę w 1918 roku.

Komisja Edukacji Narodowej została powołana 14 października 1773 roku przez Sejm Rozbiorowy i króla Stanisława Augusta.

Sejm rozbiorowy obradował w latach 1773-1775, a jego obrady rozpoczęły się 19 kwietnia 1773 roku.

Uchwalona 3 maja 1791 roku.

Konfederacja została zawiązana 27 kwietnia 1792 roku w Petersburgu, choć oficjalnie ogłoszono ją 14 maja 1792 roku w Targowicy. Działania wojenne rozpoczęły się 18 maja 1792 roku.

Traktat podziałowy podpisano 23 stycznia 1793 roku. Sejm grodzieński ratyfikował cesję terytoriów w lipcu i wrześniu 1793 roku.

Zabór pruski kształtował się w wyniku trzech rozbiorów Polski w latach 1772, 1793 i 1795. Jego ostateczny kształt i polityka zmieniały się aż do odzyskania niepodległości przez Polskę w 1918 roku.

1794 rok.